30-07-2025
Guy Avril: Het levende geheugen van Obut
Een leven in dienst van de boule
Bij OBUT laten sommige loopbanen een blijvende indruk na in de geschiedenis van het bedrijf. Ze zijn bevoorrechte getuigen van het OBUT-verhaal. Guy Avril is daar een voorbeeld van. Al tientallen jaren actief in de werkplaatsen van Saint-Bonnet-le-Château, belichaamt hij in zijn eentje de passie, precisie en trouw die OBUT tot een iconisch merk hebben gemaakt. Via zijn woorden komt een heel stuk van de geschiedenis van de pétanque en het Franse vakmanschap tot leven.
Terug in de tijd: zijn beginjaren bij OBUT
Toen Guy Avril in 1958 bij OBUT begon, kon hij niet vermoeden dat hij er 39 jaar van zijn leven aan zou wijden, tot aan zijn vertrek in 1997. Het bedrijf stond toen nog in de kinderschoenen, gevestigd in een klein gebouw genaamd Montchaud in Saint-Bonnet-le-Château. De werkplaats was rudimentair, met een vloer van aangestampte aarde, en een van Guy's eerste taken was het meehelpen gieten van de cementvloer die dit atelier nieuw leven zou inblazen.
In het begin werkte OBUT als een echt ambachtelijk atelier
OBUT begon als een waar ambachtelijk atelier, waar elke boule met de hand werd gevormd, met bijna intuïtieve aandacht voor detail. De machines waren eenvoudig, soms zelf in elkaar geknutseld, maar de precisie van het gebaar was onmisbaar.
"In het begin was het echt primitief, want alle opslag lag buiten. En in de winter, geloof me, was het verre van warm. We sleepten stalen staven van zes meter naar binnen en sneden ze met de hand. De productie was heel beperkt."
Guy Avril: de beginjaren van Obut in zijn handen
In het begin was het maken van petanqueballen een waar handmatig ballet.
"Eerst sneden we metalen schijven uit. Zodra we er genoeg hadden, haalden we de snijpers uit elkaar en bouwden die om tot een dieptrekpers. De schijven werden verhit op een gas- of stookolievuur en daarna getrokken tot halve bollen. Als die waren afgekoeld, werden ze afgeschuind. Vervolgens werden de twee helften met de hand samengevoegd, de man lastte ze met een lasstaaf, en daarna gingen ze naar de gravure."
Van schijf tot staaf: Guy Avril als getuige van de industriële evolutie van OBUT
Tijdens zijn 39-jarige loopbaan was Guy Avril een bevoorrechte getuige van de grote industriële veranderingen bij OBUT. In 1964 trad hij toe tot de huidige werkplaatsen, een belangrijke stap in de ontwikkeling van het bedrijf. Geleidelijk aan maakten de handmatige handelingen plaats voor een eerste vorm van automatisering: een ronde, halfautomatische oven waarin metalen schijven werden gestapeld, verhit en vervolgens één voor één gestanst door de operator. Het was het begin van de modernisering.
In die tijd werkte OBUT uitsluitend met plat staal, zonder smeedproces, en voerde het snij- en perswerk uit. Maar met de opkomst van geavanceerde machines ging het bedrijf een stap verder: het interneerde het lassen, vervolgens de warmtebehandeling, en voerde daarna de inductieoven in. In 1972 betekende de komst van de schaarmachine opnieuw een grote stap vooruit.
Een bliksemsnelle groei
De productiviteit werd vertienvoudigd, dankzij de eerste automatiseringen, verbeterde processen en steeds krachtiger apparatuur. Het kleine begingroepje groeide uit tot een hecht team van een twintigtal mensen, en daarna ging de groei razendsnel. Guy Avril herinnert het zich levendig, met glinsterende ogen vol herinneringen.
OBUT in volle groei, door de ogen van Guy Avril
Eind jaren 70, en vooral in 1976, telt OBUT bijna 160 medewerkers. Een indrukwekkende groei, die Guy van binnenuit meemaakte, trots om te zien hoe het bedrijf groter werd zonder zijn ziel te verliezen. Hij bewaart de herinnering aan een collectieve drijfveer, een gedeelde trots: samen iets stevigs opbouwen.
De trots van een vervuld parcours
Na 39 jaar in het hart van de OBUT-werkplaatsen kijkt Guy Avril met eenvoud en rust terug op zijn loopbaan. "Ik ben tevreden met wat ik in mijn leven heb gedaan. Ik hield van mijn werk. Ik heb gedaan wat ik kon, 39 jaar lang, en ik heb nergens spijt van," zegt hij met die ontroerende bescheidenheid die zo eigen aan hem is. Wat hem het meest bijblijft zijn niet de cijfers of de machines, maar de passie voor goed werk, de sfeer in het atelier en de collega’s die vrienden werden.
Guy Avril: het geheugen van het bedrijf
Hij is het levende geheugen van de OBUT-fabriek. Hij maakte bijna vier decennia van veranderingen mee, van puur vakmanschap tot industriële modernisering, zonder ooit de draad van het vakmanschap kwijt te raken.
Om de reis voort te zetten: bekijk het portret van Guy Avril in de video.
Via zijn woorden en blik herbeleef je een stukje van OBUT’s geschiedenis – vol oprechte gebaren, dierbare herinneringen en een diepe liefde voor het vak.
Selectie van blogartikelen van Obut
